Gebeurtenissen

Jezus draait zich om in zijn graf

Als je een jaar ouder wordt, nodig je op je geboortedag vrienden uit en trakteer je op eten en drinken. Ga je dood, dan is het voorbij; zeer dierbaren denken misschien nog een paar jaar aan je, met een beetje mazzel proosten ze op jouw vroegere aardse bestaan. Gaan ook zij de pijp uit, dan is het voorbij en beland je in de vergetelheid.

Dat ging anders in het jaar 0. Jezus van Nazareth werd geboren. De vliezen van zijn moeder braken in Betlehem, onderweg naar een volkstelling. Hij bleek geen alledaagse jongen; 2014 jaar later vieren we nog zijn geboorte. Bij gebrek aan een exacte datum hebben we 25 december genomen en zijn geboortejaar als het begin van onze jaartelling.

Waarom we dat al die eeuwen hebben volgehouden? Jezus was niet van rijkdom en luxe. Zijn wiegje was een ‘stijfselkissie’, een kribbe met stro als matras. Deerde hem niet. Hij wist al snel dat welbehagen niets te maken heeft met geld of goed. De verlichte Palestijns prediker, die hij werd, dacht zuiver en sprak helder. Zijn inzicht in het leven op aarde was fenomenaal. Wat hij predikte was eenvoud en soberheid.

Hoogst opmerkelijk is het, dat wij de heuglijkheid van zijn geboorte vieren in overdaad. Met Kerstmis zuipt en vreet de westerse mens zich te barsten. Boodschappentassen vol eten en drinken halen we in huis. En als we ons hebben volgevreten, gebruiken we weer boodschappentassen om de restanten in de vuilnisbak te storten.

We hakken onschuldige dennebomen om en hangen die vol prullaria. Huizen, tuinen, straten en pleinen versieren we met beelden van kerstmannen, arresleeën en rendieren in vol kunstlicht. Dat alles ten behoeve van een behoefte aan dwaze romantiek. Wensdenken voor een kortstondig gelukzalig gevoel. Dromen die nooit uitkomen.

Alleen al in Nederland geven we meer dan een half miljard euro uit aan eten en drinken en veelal overbodige geschenken. Bedenk maar even niet, hoeveel levens je daarmee kunt redden en hoeveel magen je kunt vullen. En als op 27 december de mist in jouw hoofd is opgetrokken, blijkt alles bij het oude. Weg dromen, weg romantiek; gebleven zijn de kater en het zuur.

Een staaltje ‘Volmaakte Waanzin’; dat hebben we overgehouden aan de boodschap van soberheid en eenvoud van die man wiens verjaardag wij vieren. Trouwens, vraag jonge mensen eens waar kerstmis voor staat… ze moeten even nadenken. En geloof niet in de christelijke lulkoek van de hemelvaart. Jezus is verbrand of ligt ergens begraven en hij draait zich om in zijn graf, elk jaar opnieuw.

Kerstmis is geen feest maar een onnozel tijdverdrijf. We zouden die tijd beter kunnen besteden. Als we Jezus’ geboorte willen gedenken, hou de maaltijd dan juist sober en eenvoudig, in zijn stijl. Het wordt een heidense klus om de gewoonte te veranderen, maar er moet ergens een begin zijn. Al is het maar het besef dat liefde niet te koop is.

PS
Voor wie per se één keer per jaar zijn godsliederlijke rijkdom tentoon wil spreiden, kiezen we een andere dag. De jaarlijkse dag van het aandeel bijvoorbeeld; geld en overdaad passen goed bij elkaar.