Over leven

8. Mijn stille vader

Op de ochtend nadat ik heb gehoord dat mijn vader een hartaanval heeft gehad, zijn tweede en dit keer fatale, loop ik door Amsterdam naar mijn werk. In mijn hoofd ontstaat een gedicht. Nog dezelfde dag overlijdt hij; ik ben in een klap de volgende generatie.
 
 
 
De man die ik imiteerde
want hij was een geleerde
volgens mij

De man naar wie ik opkeek
want hij kon scherp kijken
volgens mij

De man die ik een lul vond
omdat hij te vaak lulde
volgens mij

De man die deuren sloot
een deur is om dicht te doen
volgens hem

De man die een hoed aanraadde
toen hoofdpijn mij verraadde
volgens hem

Niets zeggen en toch praten
kun je maar beter laten
volgens hem

De man met het weke hart
en de hardgeslagen hand
mijn vader

De man van orde en regelmaat
die pats-boem de pijp uitgaat
volgens mij

Stil en bedaard
is hij verjaard
volgens mij