Gebeurtenissen

Wie zijn de echte moordenaars van een aanslag?

In een discussie over een onnozele plaatselijke ontwikkeling concludeerde een vriend laatst: het staat in de krant. Hij wilde suggereren dat de krant de waarheid schrijft; wat iemand schrijft, beklijft. Een verkeerde conclusie. Journalisten zijn gewone mensen. Als een journalist over een onderwerp of gebeurtenis schrijft, kan hij niet om zijn eigen mening heen. Hij zal die linksom of rechtsom in meer of mindere mate in zijn artikel verwerken. Zijn doel is aantonen dat hij niet alleen mooi kan schrijven, maar een creatieve geest is met een rijke fantasie.

Permanent conflictueuze relatie
In de nasleep van moordaanslagen overal op aarde krijgen tientallen schrijvers en ‘deskundigen’ het woord. In de permanent conflictueuze relatie die vele samenlevingen hebben met geloofsgemeenschappen braakt de een na de ander zijn mening uit. Zelden is die zinvol, meestentijds gaat het om gemeenplaatsen en regelrecht gewauwel. Studie en ervaring leiden niet automatisch tot zingeving en oplossingen. Sterker, het merendeel van de deskundigen spreken en schrijven zo gedreven dat je licht vergeet dat zij gewoon mens zijn met somtijds vastgeroeste makken. Het overdreven gewicht, dat men aan hun woorden hecht, is kenmerk van een samenleving, die te veel waarde toekent aan onderzoek en wetenschap en enig relativerend vermogen is kwijtgeraakt.

Het gaat in de basis van alle moordaanslagen niet over discriminatie. Niet over achterstelling. Niet over racisme. Niet over gebrek aan humor. Niet over onderwerping. Niet over serieus genomen worden. Het gaat zelfs niet over het geloof; in een vrijdenkend georganiseerde samenleving moet ieder lid de vrijheid hebben om te geloven wat hij wil. Zolang hij anderen niet lastig valt, mag geen mens er bezwaar tegen hebben.

De zogenaamde waarheid
De essentie van een geloofsconflict ligt in het bestaan van de bijbel en de koran, in de klakkeloze acceptatie van de zogenaamde waarheid in die boeken, in de onvoorwaardelijke aanname, dat het Jezus en Mohammed zelf zijn geweest die worden geciteerd. Niets is minder waar. Jezus en Mohammed konden zelf misschien niet eens schrijven, eenvoudige mensen als zij naar alle waarschijnlijkheid waren. De bijbel en de koran zijn geschreven door journalisten, door auteurs, die hun eigen creatieve interpretatie hebben verweven in de woorden van de beide verlichte zielen, bewust of onbewust. Daar komt bij: in de loop der eeuwen is de inhoud van bijbel en koran steeds een beetje aangepast. Dat gebeurde ten eigen nutte van de voorgangers die in enig tijdperk belang bij de aanpassing hadden. Alleenheersers, dictators, wereldleiders, kerkgenootschappen, allerlei belangengroeperingen.

De echte moordenaars zijn derhalve de auteurs van bijbel en koran, de discipelen, de blinde bewonderaars van Jezus en Mohammed. Als je dat niet ziet, of wilt zien omdat de inhoud van de boeken je goed uitkomt, sla je uiteindelijk ook zelf aan het interpreteren en kan je komen tot verkettering, doodslag en koelbloedige moord. Ik twijfel er geen seconde aan, dat de verlichte predikers die interpretaties met hun woorden niet hebben bedoeld. Je kunt van alles van ze vinden, maar je kunt ze geen misdadiger noemen.

Volgelingen met eigenbelang
Geloof me: Jezus kon niet over het water lopen of water in wijn veranderen. Hij kon waarschijnlijk niet eens zwemmen; hij had slechts tijd voor spartelen in ondiep water en het met het water van de Jordaan wassen van oksels, geslacht en billen. Misschien was hij een geestdriftig amateur vinoloog. Mohammed wilde echt niet, dat vrouwen zouden worden verplicht hoofddoeken en nikabs te dragen en zich te onderwerpen aan de man. Als man van vlees en bloed hield hij waarschijnlijk te veel van vrouwelijk schoon om dat ooit te prediken. Hij was als mens ook veel te groot om zich hierover druk te maken; het waren zijn volgelingen met hun eigen kleine belang, die dat zogenaamd uit zijn mond hebben opgetekend. Jezus en Mohammed horen tot de categorie gezonde mannen; ze zouden zich waarschijnlijk tranen met tuiten lachen of huilen om het infantiele gedrag van de zogenaamde volgelingen.

We kunnen het probleem niet aanpakken door mensen te dwingen te stoppen met discrimineren. Niet door mensen onder dwang gevoel voor humor bij te brengen. Niet door het verbranden van bijbel en koran. Dat lukt allemaal niet, want ieder mens is een entiteit op zichzelf, met eigen kenmerken en aardig- en eigenaardigheden. Ieder mens mag zeggen en schrijven wat zijn overtuiging is. Als hij maar met zijn poten van anderen afblijft.

Op zoek naar de oorzaak
We moeten het probleem aanpakken door aandacht te vestigen op de oorzaak en dat is de inhoud van bijbel en koran. Opvoeding, studie en onderwijs moeten de flauwekul eruit zeven en de inhoud terugbrengen tot de essentie van wat Jezus en Mohammed hebben bedoeld. Dat moeten we niet overlaten aan gelovigen met een criminele inslag, die te stom zijn om voor de duivel te dansen, lees alle aanslagplegers, maar aan intelligente mensen die liefst geen belang hebben bij religie. Mensen die in staat zijn verder te denken dan de eigen neus lang is.

De mensheid is in de voorbije eeuwen geregeld geconfronteerd geweest met godsdienstoorlogen. Ik doel op de bij tijd en wijle gewelddadige groei, bloei en soms ook de ondergang van geloofsovertuigingen, zoals katholicisme en protestantisme in al hun vormen en afscheidingen. Even gewelddadig als wat we nu zien bij de islam. En even onvoorspelbaar als de visie van de Franse schrijver-dichter-journalist Michel Houellebecq, die in zijn boek Soumission (submission, onderwerping) in 2022 een door de islam overwoekerd Frankrijk ziet met een moslim als president. Misschien krijgt hij gelijk, maar op dit moment is dat de visie van de angst van een groot auteur met een creatieve geest en een rijke fantasie.

JM doctrine
Stop met slap lullen, ‘geloof’ is door niets te stuiten, onzekere mensen zoeken nu erin houvast. We kunnen geduldig wachten tot over 50 tot 100 jaar de islam is uitgewoed. Geen leuk vooruitzicht. We kunnen met elkaar in gesprek gaan en kijken of we een oplossing kunnen vinden. Ik zie daar niets in, want de rotte appelen in de beweging krijg je niet in de hand, zeker niet als ze van hogerhand worden aangemoedigd om met het paradijs als beloning zichzelf kapot te laten schieten. We kunnen die appelen in de gaten houden en hopen dat we de juiste eruit plukken, maar dat is geen enkele soort van een garantie.

Ik stel voor met alle betrokken geloofsgemeenschappen een mondiale ‘Hoge Raad voor het Geloof’ in te stellen (Verenigde Naties), die bijbel en koran ontdoen van lulkoek en kletspraat. Het resultaat, vertaald in alle talen op aarde, moet toepasselijk heten: ‘De JM doctrine’. Als postuum oprecht eerbetoon aan de grote filosofen Jezus en Mohammed.